• Gen. Władysław Anders

      Galeria:

      Władysław Anders (1892 - 1970) - generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych, dowódca II Korpusu Polskiego. Uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim w 1919 roku, później walczył na czele 15. pułku ułanów wielkopolskich w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. We wrześniu 1939 roku dowodził Nowogródzką Brygadą Kawalerii, następnie grupą operacyjną kawalerii. Przez dwa lata Anders był więźniem NKWD, najpierw we Lwowie, potem na Łubiance w Moskwie. Odzyskał wolność po zawarciu porozumienia między gen. Władysławem Sikorskim a rządem radzieckim. Przystąpił do organizowania armii polskiej w ZSRR. W wyniku ustaleń międzysojuszniczych, z powodu niemożności dojścia do porozumienia z Sowietami, Armia Polska została ewakuowana z ZSRR na Bliski Wschód. Stworzyła tam podstawę II Korpusu Polskiego, który w latach 1943-1945, pod dowództwem gen. Andersa, wsławił się zwycięskimi bitwami we Włoszech - o Monte Cassino, Anconę i Bolonię. Gen. Anders pełnił w 1945 roku obowiązki Naczelnego Wodza. Protestował przeciwko uchwałom jałtańskim podporządkowującym Polskę Stalinowi. W 1946 roku władze PRL pozbawiły go obywatelstwa polskiego. Po wojnie gen. Anders prowadził ożywioną działalność w polskich kołach emigracyjnych w Londynie. Po śmierci w 1970 roku, zgodnie z własnym testamentem, spoczął wśród swoich żołnierzy, na polskim cmentarzu wojennym na Monte Cassino.

      Zdjęcie:

      Albert Anders i czterech jego synów: Władysław, Karol, Tadeusz i Jerzy oraz wnuk Jurek, syn Władysława, lata 30.

      Autor:

      Archiwum Karlicki

      Źródło:

      East News

    • Oceń zdjęcie z galerii

      Ocen: 67
    • Reklama