Licząc na podjęcie kontrofensywy przez wycofujących się z terenów Polski bolszewików, Litwini zaatakowali II Rzeczpospolitą.

Zdjęcie

Polscy żołnierze odparli Litwinów (zdjęcie ilustracyjne) /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Polscy żołnierze odparli Litwinów (zdjęcie ilustracyjne)
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Przypomnijmy, że Litwa skonfliktowana była z Polską na tle przynależności Wilna. W 1918 roku 95 procent mieszkańców miasta stanowili Polacy, ale Litwa chciała mieć w swych granicach historyczną stolicę.

Po tym, jak w lecie 1920 roku Wileńszczyzna została zajęta przez Armię Czerwoną, 12 lipca bolszewicy zawarli umowę z Litwą, która dotyczyła przekazania im Wilna.

Reklama

Sytuacja zmieniła się, gdy pobici pod Warszawą bolszewicy wycofywali się na wschód. Litwini, sądząc że Armia Czerwona podejmie kontrofensywę, starali się wykorzystać sytuację i 1 września 1920 roku zaatakowali Suwałki, Sejny i Augustów. Zostali jednak powstrzymani przez polskie wojska.

Kolejna litewska ofensywa miała miejsce 5 września. Również i tym razem Litwini nie odnieśli sukcesu, tracąc między innymi 400 żołnierzy wziętych do niewoli.

Po dalszych incydentach na granicy, 22 września Litwini zostali rozbici przez Polaków w ramach manewrów przed bitwą nad Niemnem z bolszewikami. Jeszcze przed końcem miesiąca Kowno podjęło rozmowy w sprawie zawieszenia broni.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:II Rzeczpospolita | Litwa | wojna 1920