12 marca 1937 roku minister spraw wojskowych generał Tadeusz Kasprzycki wydał rozkaz utworzenia jednostek Obrony Narodowej.

Zdjęcie

Brygada Obrony Narodowej w Warszawie /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Brygada Obrony Narodowej w Warszawie
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Pierwsze decyzje o stworzeniu formacji wojskowych obrony terytorialnej podjęto jeszcze w grudniu 1936 roku. Oddziały zaczęto tworzyć na początku roku następnego, a oficjalny rozkaz w sprawie Obrony terytorialnej wydano 12 marca 1937 roku.

Do jednostek początkowo przyjmowano wyłącznie ochotników narodowości polskiej, którzy nie zostali objęci poborem powszechnym, a także rezerwistów bez przydziału i osoby bezrobotne. Tworzono oddziały piechoty, ale równie z i kawalerii.

Reklama

Zdjęcie

Przekazanie karabinów maszynowych Warszawskiej Brygadzie Obrony Narodowej ufundowanych przez uczniów Gimnazjum Państwowego im. Adama Mickiewicza w Warszawie /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Przekazanie karabinów maszynowych Warszawskiej Brygadzie Obrony Narodowej ufundowanych przez uczniów Gimnazjum Państwowego im. Adama Mickiewicza w Warszawie
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Obrona Narodowa wyposażona była w broń wycofaną z jednostek pierwszej linii, stąd uzbrojenie często było nie tylko niejednolite, ale również i nienowoczesne.

Zdjęcie

Rowery ofiarowane oddziałom Obrony Narodowej /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Rowery ofiarowane oddziałom Obrony Narodowej
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Z założenia Obrona Narodowa miała jedynie wspierać działania wojsk regularnych w krótkotrwałych działaniach obronnych. Dla oddziałów nie przewidziano samodzielnych działań taktycznych. 

Zdjęcie

Przedstawiciele firmy optycznej "Wyk" podczas wręczania ufundowanych przez siebie ręcznych karabinów maszynowych Browning wz. 28 żołnierzom z oddziałów Obrony Narodowej /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Przedstawiciele firmy optycznej "Wyk" podczas wręczania ufundowanych przez siebie ręcznych karabinów maszynowych Browning wz. 28 żołnierzom z oddziałów Obrony Narodowej
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Żołnierze Obrony Narodowej walczyli we wrześniu 1939 roku obok regularnych oddziałów Wojska Polskiego. Do końca kampanii do oddziałów obrony terytorialnej zmobilizowano ponad półtora tysiąca oficerów i pięćdziesiąt tysięcy podoficerów i szeregowców.

Zdjęcie

Karabin maszynowy ofiarowany oddziałom Obrony Narodowej przez katowicki koncern /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Karabin maszynowy ofiarowany oddziałom Obrony Narodowej przez katowicki koncern
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Umundurowanie formacji Obrony Narodowej, z niewielkimi różnicami (znaki Obrony Narodowej), odpowiadało umundurowaniu wojsk regularnych. Żołnierze przechowywali mundury w swoich miejscach zamieszkania, zaś broń i pozostałe wyposażenie na najbliższym posterunku Policji Państwowej, bądź w najbliższej jednostce wojskowej.

Zdjęcie

Oddziały Obrony Narodowej z Podhala podczas defilady /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Oddziały Obrony Narodowej z Podhala podczas defilady
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Obrona Narodowa cierpiała na niedostatek sprzętu. Brakował nie tylko armatek przeciwpancernych czy karabinów maszynowych, ale też pistoletów i hełmów dla kadry oficerskiej.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza