W 1912 roku Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Był to kolejny element rusyfikacji ziem polskich.

Zdjęcie

Budynek Dworca Wiedeńskiego w Warszawie /Wikimedia
Budynek Dworca Wiedeńskiego w Warszawie
/Wikimedia

Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska, której pierwszy odcinek z Warszawy do Grodziska Mazowieckiego oficjalnie otwarto 14 czerwca 1845 roku, była pierwszą linią kolejową na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego, a drugą w Imperium Rosyjskim. Jednocześnie była najdłuższą jednorazowo budowaną linią kolejową w ówczesnej Europie.

Kolej łączyła Warszawę z granicą zaboru austriackiego w Galicji. Miała ona nie tylko duże znaczenie dla rozwoju gospodarczego, ale przede wszystkim prowadziła do awansu cywilizacyjnego całego Królestwa Polskiego i jego mieszkańców.

Reklama

Początkowo w rękach skarbu carskiego, Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska eksploatowana była później przez prywatnych inwestorów. Dzięki temu obsługiwana była przez polskich urzędników i kolejarzy. Działo się tak pomimo nasilającej się po powstaniu styczniowym i pod koniec XIX wieku rusyfikacji.

14 stycznia 1912 roku carat podjął decyzję o wykupie Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W konsekwencji większość polskiej obsługi została zwolniona i zastąpiona Rosjanami. Był to kolejny element rusyfikacji ziem polskich.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 roku Kolej Warszawsko-Wiedeńska została włączona do systemu kolei polskich.

Zdjęcie

Dworzec Wiedeński został zburzony przez Niemców w 1944 roku /Wikimedia
Dworzec Wiedeński został zburzony przez Niemców w 1944 roku
/Wikimedia

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

INTERIA.PL/PAP