Podczas rozpoczętych 1 grudnia 1980 roku obrad VII plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej podjęto decyzję o usunięciu z komitetu byłego I sekretarza Edwarda Gierka.

Zdjęcie

Edward Gierek został obwiniony o "wszelkie popełnione i niepopełnione grzechy" /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Edward Gierek został obwiniony o "wszelkie popełnione i niepopełnione grzechy"
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Polityczny upadek Gierka miał związek z narastająca opozycją demokratyczną w kraju i powstaniem NSZZ "Solidarność". Jeszcze przed podpisaniem Porozumień Sierpniowych, władzę od Gierka przejął Stanisław Kania, co tłumaczono złym stanem zdrowia dotychczasowego I sekretarza.

Oficjalnie Gierek przestał być I sekretarzem 6 września. Partia obwiniła go o panujący w kraju kryzys.

Reklama

W tym czasie - jak pisał Jerzy Eisler w "Siedmiu wspaniałych. Poczet pierwszych sekretarzy KC PZPR" - zarówno opozycjoniści z "Solidarności", jak i działacze partyjni oskarżali Gierka o "wszelkie popełnione i niepopełnione grzechy".

W czasie VII plenum Gierek został obarczony osobistą odpowiedzialnością za sytuacje w Polsce i usunięty z Komitetu Centralnego. Stało się to 2 grudnia 1980 roku.

"W 1980 roku Gierek schodził ze sceny politycznej w niesławie, wykpiwany w kabaretowych dowcipach, opuszczony przez zdecydowaną większość swoich niedawnych współpracowników. (...) Określenia takie, jak 'złodziej' czy 'oszust' wcale nie należały do najostrzejszych" - pisze Eisler.

Nie był to koniec upadku Gierka. W lipcu 1981 roku został usunięty z partii, co było wydarzeniem bezprecedensowym w krajach tak zwanej demokracji ludowej.

(arwr)

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:Edward Gierek