26 lutego 1974 roku Biuro Polityczne KC PZPR powołało Instytut Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu. W zamierzeniu komunistów miała to być naukowa placówka zajmująca się zagadnieniami marksizmu i leninizmu. W rzeczywistości "Marlena" stała się kolejną tubą propagandową reżimu.

Zdjęcie

Pierwszym dyrektorem Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu został Andrzej Werblan /Grzegorz Roginski /Reporter
Pierwszym dyrektorem Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu został Andrzej Werblan
/Grzegorz Roginski /Reporter

Organizatorem i kierownikiem Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu mianowano sekretarza KC Andrzeja Werblana, który był jednym głównych ideologów PZPR. W marcu 1968 roku "przysłużył się" partii, analizując szkodliwy wpływ Żydów na polski ruch komunistyczny szczególnie w okresie stalinizmu. Od lutego 1974 roku w "Marlenie" miał formułować ideologiczne podstawy reżimu, zajmować się problematyką międzynarodową i teorią budowania socjalizmu.

Instytut Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu został stworzony na podobieństwo identycznej sowieckiej placówki.

Reklama

Jak zauważają autorzy "Kartek z PRL", "w praktyce sztandarowy kurs umacniania ideowej ortodoksji był przeciwwagą dla zupełnie innych wartości, wzorów i tendencji, nieznanych w latach sześćdziesiątych", a pojawiających w latach siedemdziesiątych hasłach zbliżenia z Zachodem czy modernizacji kraju.

"Z jednej strony 'Marlena' stała się zasłoną dymną dla wielkiego brata i twardogłowej części kierownictwa PZPR. Z drugiej miała naukowo uzasadnić obrany kurs polityki. Nie bez przyczyny na jej czele zawsze stawali ludzie, którzy potrafili objaśnić każdy z dokonywanych czynów" - czytamy.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza