Pseudonimy: Biernacki, Dąbrowski polityk ludowy, działacz konspiracyjny, publicysta.

Absolwent Politechniki Lwowskiej. Od młodości związany z ruchem niepodległościowym, członek Związku Strzeleckiego, Polskich Drużyn Strzeleckich, a od 1914 Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1915 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego (późniejsze PSL "Wyzwolenie"), po wojnie poseł na Sejm RP. Od 1931 w Stronnictwie Ludowym - sekretarz Komitetu Naczelnego. Po zamachu majowym (1926) w opozycji, współorganizator Centrolewu, więziony w twierdzy brzeskiej, od 1933 na emigracji w Czechosłowacji. Po kampanii 1939 powrócił do kraju; współorganizował konspiracyjny ruch ludowy i krajowe władze rządowe - dyrektor Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu RP na Kraj. 

Od września 1944 (po śmierci Józefa Grudzińskiego) zastępca przewodniczącego Rady Jedności Narodowej, a od listopada tegoż roku urzędujący wiceprzewodniczący Stronnictwa Ludowego. Aresztowany przez NKWD 28 marca 1945 w Pruszkowie, sądzony i skazany w moskiewskim procesie szesnastu. Po powrocie do kraju działacz PSL, więziony przez władze komunistyczne. Od 1947 na emigracji, gdzie działał w strukturach PSL i w Radzie Politycznej. Zmarł w Phoenix (USA).

Reklama



Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000

Artykuł pochodzi z kategorii: Historia Polski. Biografie