Generał polski, rzymski i francuski.

Kształcił się w szkole kadetów w Paryżu (1783 - 86), do 1791 roku służył w wojsku francuskim. W powstaniu kościuszkowskim awansował do stopnia podpułkownika, a następnie przebywał w Konstantynopolu (1796 - 97), próbował organizować polskie wychodźstwo w Turcji i siły zbrojne na Wołoszczyźnie. Jesienią 1797 roku przybył do Włoch, zaciągnął się do Legionów Polskich, ale nie mogąc uzyskać wyższego etatu oficerskiego znalazł się w opozycji wobec J.H. Dąbrowskiego i przeniósł się do tworzonej przez J. Grabowskiego armii rzymskiej (styczeń 1798 - maj 1799), gdzie został mianowany generałem.

W tym stopniu powrócił do Legionów Polskich (czerwiec 1799), dowodził szczątkami I Legii po wyjeździe gen. Dąbrowskiego do Paryża. Przeszedł do służby francuskiej (kwiecień 1800 - maj 1801), jako  generał prowizoryczny dowodził w wielu operacjach na terenie Włoch. W maju 1801 powierzono mu komendę Legii Naddunajskiej, a po reorganizacji Legionów wyjechał na własną prośbę na San Domingo, gdzie zmarł na żółtą febrę. Na skutek cech negroidalnych w wyglądzie nazywany był "Murzynkiem".

Reklama





Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000​​​​

Artykuł pochodzi z kategorii: Historia Polski. Biografie