1343

W lutym 1343 spotkanie króla polskiego w Poznaniu z książętami zachodniopomorskimi i zgoda Kazimierza Wielkiego na małżeństwo jego córki, Elżbiety, z Bogusławem V, księciem wołogosko-słupskim. Porozumienie to obejmowało także zapewnienie strony pomorskiej, że wystawi 400 rycerzy w wypadku nowej wojny z Krzyżakami. Król podjął starania w Awinionie o włączenie do metropolii gnieźnieńskiej biskupstwa zachodniopomorskiego w Kamieniu.

Reklama

W lipcu 1343 roku układ pokojowy z Krzyżakami zawarty w Kaliszu. Ziemia dobrzyńska i Kujawy pozostawały przy Polsce, zaś Pomorze zatrzymywali Krzyżacy; król polski nie zaprzestał jednak używać tytułu dziedzica Pomorza.

W sierpniu 1343 roku Kazimierz Wielki przyłączył siłą Wschowę do swojego władztwa.

Przyjmuje się, że w Wielkopolsce przybyło w czasach Kazimierza Wielkiego z górą 50 miast, a znacznie więcej w Małopolsce. Tylko w województwie krakowskim lokowano z inicjatywy monarszej 32 miasta, nadto 5 miast w dobrach rycerskich i jedno we włości kościelnej. czytaj więcej

1344

Wyprawa zbrojna na Ruś: opanowanie ziemi sanockiej i przemyskiej i wcielenie ich do królestwa polskiego.

1345

Zatrzymanie w Kaliszu powracającego od Krzyżaków Karola Luksemburskiego, syna króla czeskiego, staje się przyczyną konfliktu z Czechami, zakończonego 6 września 1345 roku przedłużanym później rozejmem w Pyzdrach.

Podejście wojska króla Jana Luksemburskiego (w odwecie za zaatakowanie przez Kazimierza Wielkiego Śląska opawskiego) pod Kraków i oblężenie w lipcu tego roku miasta. Zostało ono rychło przerwane i król czeski pokonany i zawstydzony dwukrotną klęską wycofał się trwożnie do Czech.

1347

Wojna z Czechami o Śląsk. Oddziały polskie operowały na Dolnym Śląsku w okolicach Wrocławia, zaś Bolko, książę świdnicki, sojusznik polskiego króla, zdobył Kamienną Górę.

1348

22 listopada 1348 roku pokój z królestwem czeskim w Namysłowie: Śląsk pozostawał przy koronie czeskiej, w zamian za przyrzeczone przez króla Karola IV poparcie dla polskich pretensji terytorialnych wobec Krzyżaków i Brandenburgii.

1350

Ciężki najazd litewski na Mazowsze (zniszczenie Warszawy, Czerska, złupienie ziemi łęczyckiej). Bitwa k. Sochaczewa (20 maja), zakończona świetnym zwycięstwem wojska polskiego pod dowództwem Kazimierza Wielkiego. Klęskę tę Litwini postanowili sobie powetować sierpniowym atakiem na Ruś, podczas którego zdobyli Bełz, Brześć n. Bugiem, Chełm i Wołyń, ale nie udał im się zamiar opanowania Lwowa, który obroniły oddziały polskie.

1351

Wyprawa odwetowa sprzymierzonych sił zbrojnych Polski i Węgier na Podlasie przeciw Litwinom. Mimo udziału w kampanii królów obu państw, nie przyniosła spodziewanych wyników. Po bezpotomnej śmierci księcia Bolesława król polski objął jego księstwo płockie i przyciągnął na swoją stronę żyjących książąt mazowieckich.

Artykuł pochodzi z kategorii: Historia Polski do 1795 r.