Wykreślenie przez Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk kilku punktów komunikatu duszpasterskiego spowodowało reakcję ówczesnego metropolity krakowskiego kardynała Karola Wojtyły.

Zdjęcie

Kardynał Karol Wojtyła na ambonie podczas wygłaszania kazania /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Kardynał Karol Wojtyła na ambonie podczas wygłaszania kazania
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Kardynał Wojtyła, w liście z 1 lutego 1973 roku do Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, zaprotestował przeciwko wykreśleniu przez cenzora z komunikatu duszpasterskiego wzmianek o m.in. etyce lekarskiej, trosce rodziców o dzieci nie uczęszczająca na katechezę i - przede wszystkim -  "wzmianki o szerzeniu się pijaństwa w społeczeństwie polskim, o pracy Kościoła nad trzeźwością narodu".

Korespondencja metropolity krakowskiego doczekała się odpowiedzi. Urząd zapewniał kardynała Wojtyłę, że jego argumentacja zostanie poddana "wnikliwej analizie".

Reklama

Cenzura musiała również odnieść się do sprawy w korespondencji do Urzędu ds. Wyznań. Jak przekonywał Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, poprawka dotycząca pijaństwa została wykreślona na wyraźne życzenie Wydziału Propagandy, Prasy i Wydawnictw KC PZPR, a to w celu "eliminowania sformułowań wyolbrzymiających zagrożenie alkoholizmem w Polsce".

"Prasa świecka (...) zajmuje się aktualnie profilaktyką, a nie szerzeniem obrazów rozpitego społeczeństwa" - argumentowano.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:Jan Paweł II | cenzura