Choć Legnica wyszła z działań zbrojnych prawie nienaruszona, to jednak miejska starówka nie przetrwała II wojny światowej.

Zdjęcie

Chichot historii: Pomnik braterstwa broni żołnierza polskiego i sowieckiego w Legnicy /Marek Maruszak /Agencja FORUM
Chichot historii: Pomnik braterstwa broni żołnierza polskiego i sowieckiego w Legnicy
/Marek Maruszak /Agencja FORUM

Gdy w lutym 1945 roku Armia Czerwona wkraczała do Legnicy, miasto - w tym imponująca starówka z budynkami z czasów średniowiecza, renesansu i baroku - było praktycznie niezniszczone działaniami wojennymi.

Kiedy 8 maja 1945 roku do stacjonujących w Legnicy oddziałów Armii Czerwonej dotarła informacja o kapitulacji Niemiec, żołnierze zaczęli świętować zwycięstwo. Niestety, ucierpiały na tym bezcenne zabytki Legnicy.

Reklama

Czerwonoarmiści zaczęli bowiem - przy aprobacie dowódców - podpalać legnicką starówkę, urządzając tak zwane "ognie zwycięstwa". Barbarzyńska zabawa polegała na wrzucaniu do budynków kanistrów z benzyna lub granatów.

Piękna legnicka starówka, a także liczne dzieła renesansu i baroku mieszczańskiego, uległa prawie całkowitemu zniszczeniu.

Dodajmy, że po II wojnie w Legnicy stacjonowało sowieckie Dowództwo Zachodniego Kierunku Strategicznego i rosyjski garnizon.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:Legnica | Armia Czerwona