Ks. Edmund Krause do Zgromadzenia Księży misjonarzy w Krakowie wstąpił w 1932 roku, dwa lata później złożył śluby misjonarskie. W Instytucie Misjologicznym Kongregacji Rozkrzewiania Wiary w Rzymie uzyskał tytuł doktora. Po powrocie do Polski rozpoczął pracę w kościele pw Świętego Krzyża w Warszawie, działał w tamtejszym duszpasterstwie i zajmował się propagowaniem idei misyjnej. Planował wyjazd do Chin na misje, ale zamierzenia nie zrealizował bowiem wybuchła II wojna światowa.

Zdjęcie

Więzienie na Pawiaku - w czasie II wojny światowej zamordowano tu tysiace Polaków /East News
Więzienie na Pawiaku - w czasie II wojny światowej zamordowano tu tysiace Polaków
/East News

W październiku 1939, po kapitulacji Warszawy, ukrył w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej w kościele pw. Świętego Krzyża, sztandar żołnierzy Batalionu Stołecznego. Wraz z całym Zgromadzeniem Misjonarzy został aresztowany i był więziony na Pawiaku. Po wyjściu na wolność zaangażował się w działania konspiracyjne.

Wraz z pisarką Zofią Kossak-Szczucką był współzałożycielem Frontu Odrodzenia Polski, tajnej organizacji katolickiej, która stanowiła kontynuację działającej w II RP Akcji Katolickiej.

Reklama

"Władze Kościoła, służącego umęczonej Ojczyźnie, upoważniły mnie, abym obdarował cię, Polski Żołnierzu, tym oto szkaplerzem zawierającym Ciało Chrystusa. Nie rozstawaj się z nim w drodze. Gdy znajdziesz się w niebezpieczeństwie, spożyj hostię. Ciało Pana uchroni cię przed złem".- tak żegnał, we wrześniu 1942 r., o. Krause emisariusza Polskiego Państwa Podziemnego, Jana Karskiego, wyruszającego na misję.

Za zgodą Watykanu o. Krause przekazywał kurierom hostię, która była przemycana do więzienia na Pawiaku i tam trafiała do osób skazanych na śmierć. Komunikanty były przenoszone w puderniczce z podwójnym dnem. W następstwie nieleczonej choroby nerek o. Krause umiera w szpitalu po operacji. Został pochowany w Grobie Zgromadzenia Księży Misjonarzy na Starych Powązkach w Warszawie.

AS

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza