Na zamieszkanym w większości przez Polaków Zaolziu oddziały wojska dowodzone przez generała Władysława Bortnowskiego były witane entuzjastycznie.

Zdjęcie

Odzyskanie Zaolzia: Wkroczenie wojsk polskich do Czeskiego Cieszyna /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Odzyskanie Zaolzia: Wkroczenie wojsk polskich do Czeskiego Cieszyna
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Przypomnijmy, że po zakończeniu I wojny światowej, tworzące się państwa polskie i czechosłowackie poróżniły się co do przynależności Śląska Cieszyńskiego. Na początku 1919 roku Czechosłowacja, wbrew wcześniejszym ustaleniom z rządem polskim, zbrojnie wkroczyła w granice II Rzeczpospolitej. Śląsk Cieszyński, pod naciskiem państw Ententy, został sztucznie rozgraniczony.

Oddziały polskie pod dowództwem gen. Franciszka Latinika wkraczają do Cieszyna po opuszczeniu miasta przez wojsko czechosłowackie. czytaj więcej

Dążąca do zajęcia zamieszkanego głównie przez Polaków całości Śląska Cieszyńskiego Czechosłowacja, wykorzystała w lecie 1920 roku krytyczną sytuację broniącej się przed bolszewicką inwazją Polski i doprowadziła - za zgodą mocarstw zachodnich - do podziału terenu bez plebiscytu. Ten, biorąc pod uwagę strukturę narodową Śląska Cieszyńskiego, zapewne zakończyłby się korzystnie dla Polski.

Reklama

Zmuszeni do zamieszkania w granicach Czechosłowacji Polacy na Zaolziu - było ich tam około 140 tysięcy - byli poddani bezwzględnej polityce asymilacyjnej.

Gdy 21 września 1938 roku Czechosłowacja zgodziła się na, wspierane przez Wielką Brytanię i Francję, niemieckie żądania oddania zamieszkanego w większości przez Niemców tak zwanego Kraju Sudeckiego, co sankcjonował układ monachijski z 30 września, o polskie Zaolzie upomniał minister spraw zagranicznych Józef Beck. Praga pokrętnie wyraziła zgodę, ale unikała rozwiązania polskiego żądania.

W dniu zawarcia układu monachijskiego Beck wystosował ultimatum, żądając zwrotu ziem zamieszkanych w większości przez Polaków, które zostało przyjęte przez Pragę.

23 stycznia 1919 r. Czechosłowacja zajmuje polską część Śląska Cieszyńskiego

Wojska czechosłowackie, zrywając wcześniejsze porozumienie, zajęły polską część Śląska Cieszyńskiego. Uwikłana w wojnę z Ukrainą, powstanie wielkopolskie, a później broniąca się przed nawałą bolszewicką II Rzeczpospolita musiała zgodzić się na podział zamieszkiwanych przez Polaków ziem. czytaj więcej

"Za chwilę przekroczycie Olzę, skazaną w ciągu długich lat na upokarzającą służbę rzeki, oznaczającej granicę nie istniejącą ani w sercach tych, co oba jej brzegi zamieszkują, ani w sercach całego narodu polskiego" - pisał, w rozkazie do żołnierzy Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Śląsk" generała Bortnowskiego, marszałek Edward Śmigły-Rydz.

2 października 1938 roku na Zaolzie wkroczyło entuzjastycznie witane Wojsko Polskie, które zakończyło operację odzyskania Zaolzia 11 października. Tego samego dnia ukazał się dekret prezydenta Ignacego Mościckiego o zjednoczeniu odzyskanych ziem Śląska Cieszyńskiego z Rzecząpospolitą Polską. Zaolzie weszło w skład województwa śląskiego.

Zdjęcie

Mieszkańcy Cieszyna witają oddziały wojskowe /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Mieszkańcy Cieszyna witają oddziały wojskowe
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:Zaolzie | Śląsk Cieszyński