W 1959 roku powołano przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Zakłady Górnicze „Lubin” w budowie (późniejszy Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi), które miało zajmować się wydobyciem i przetwórstwem miedzi z polskich złóż.

Zdjęcie

KGHM Polska Miedź SA - Polkowice /Dziurek /Reporter
KGHM Polska Miedź SA - Polkowice
/Dziurek /Reporter

Miedź była w PRL-u surowcem strategicznym, niezbędnym do rozwoju zaawansowanych technologii, w tym dla przemysłu zbrojeniowego. Z tego względu kraje Zachodu nie eksportowały miedzi do Polski a dostawy z bloku wschodniego były niewystarczające. Rudę miedzi wydobywano w starym dolnośląskim zagłębiu miedziowym - kopalnie "Lena" i "Konrad", zbudowano nawet hutę miedzi w Legnicy. Pilnym wyzwaniem były dalsze poszukiwania złóż miedzi w Polsce.

Pokłady rudy miedzi w okolicach Lubina i Polkowic (pole "Sieroszowice") odkrył w 1957 roku inż. Jan Wyżykowski. W warstwach cechsztynu na monoklinie przedsudeckiej w okolicach Lubina i Sieroszowic udokumentował największe w Europie i jedno z największych w świecie złóż rud miedzi.

Reklama

Pod koniec 1959 roku decyzją ministerstwa przemysłu ciężkiego w celu eksploatacji nowo odkrytego złoża powołano przedsiębiorstwo państwowe Zakłady Górnicze "Lubin" w budowie. Nazwę Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi zakłady otrzymały w 1961 roku. KGHM tworzyły zakłady górnicze, huty oraz szereg zakładów o charakterze pomocniczym i usługowym.

Ustalono, że rozpoczęcie działalności wydobywczej nastąpi z chwilą osiągnięcia przez poszczególne zakłady 25-proc. projektowanego poziomu wydobycia: ZG "Lubin" w 1968 roku; ZG "Polkowice" w 1968 roku; ZG "Rudna" w 1974 roku; ZG "Sieroszowice" w 1986 roku. Do 1976 roku, nadzór nad Kombinatem sprawował Minister Przemysłu Ciężkiego, a następnie Minister Hutnictwa.

9 września 1991 roku przedsiębiorstwo państwowe Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi w Lubinie zostało przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa - KGHM Polska Miedź S.A.

AS

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza