W reakcji na tak zwane Układy Paryskie w dniach 29 listopada – 2 grudnia 1954 roku w Moskwie odbyła się konferencja państw bloku komunistycznego z udziałem przedstawicieli ludowej Polski.

Zdjęcie

Kreml. Zdjęcie wykonano pod koniec lat 40. zeszłego stulecia /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego
Kreml. Zdjęcie wykonano pod koniec lat 40. zeszłego stulecia
/Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Po śmierci Józefa Stalina komunistyczna hierarchia w Związku Sowieckim planowała odprężyć stosunki z państwami zachodnimi.

Jednocześnie "imperialiści" podjęli kroki, które wymagała reakcji Kremla. Pierwszym z nich było podpisanie w październiku tak zwanych Układów Paryskich. Na ich mocy zniesiony został status okupacyjny Republiki Federalnej Niemiec, która uzyskała suwerenność oraz została zremilitaryzowana i zaproszona do NATO.

Reklama

Dodatkowo, państwa zachodnie utworzyły także organizację polityczno-obronną o nazwie Unia Zachodnioeuropejska.

Związek Sowiecki wezwał przedstawicieli państw satelickich - w tym ludowej Polski - do Moskwy, gdzie odbyła się, jak to ujęto: "konferencja krajów europejskich w sprawie zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa w Europie".

Jak postanowiono, w reakcji na aktywność Zachodu, państwa socjalistyczne "zdecydowane są przedsięwziąć wspólne środki w dziedzinie organizacji sił zbrojnych i ich dowództwa, jak również inne środki niezbędne do umocnienia ich zdolności obronnej". W konsekwencji opracowano plan sojuszu wojskowego państw komunistycznych, który przyjął nazwę Układu Warszawskiego.

Źródło: "Kronika komunizmu w Polsce"

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza