W rocznicę wybuchu powstania styczniowego Naczelnik Państwa Józef Piłsudski zwołał pierwsze posiedzenie Kapituły Orderu Virtuti Militari.

Zdjęcie

Mural w Legionowie z wizerunkiem Antosia Petrykiewicza /Adam Burakowski /East News
Mural w Legionowie z wizerunkiem Antosia Petrykiewicza
/Adam Burakowski /East News

Wśród pierwszych kawalerów Virtuti Militari znaleźli się między innymi sam Piłsudski, Józef Haller, Franciszek Latinik, Wacław Iwaszkiewicz, Edward Rydz- Śmigły, Jan Romer czy Adam Koc.

Naczelnik państwa nie zapomniał o jednym z najmłodszych uczestników walk w obronie Lwowa w 1918 roku w wojnie polsko-ukraińskiej - Antosiu Petrykiewiczu (urodzony w 1905 roku). 22 stycznia 1920 roku Piłsudski nadał chłopcu pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Antoś Petrykiewicz do dzisiaj jest najmłodszym kawalerem tego orderu.

Reklama

Gdy wybuchła wojna polsko-ukraińska, Petrykiewicz był uczniem drugiej klasy lwowskiego V Gimnazjum Państwowego. Od początków listopada 1918 roku brał udział w obronie Lwowa, walcząc w oddziale "Straceńców" późniejszego generała Romana Abrahama.

13-letni Petrykiewicz został ciężko ranny w czasie obrony "Reduty Śmierci" ("Góry Stracenia") na Persenkówce. Zmarł w szpitalu na Politechnice Lwowskiej 16 stycznia 1919 roku.

Antoś Petrykiewicz, najmłodszy obrońca Lwowa

16 stycznia 1919 roku zmarł z ran odniesionych w walce trzynastoletni Antoś Petrykiewicz, jeden z najmłodszych obrońców Lwowa. Był jednym z 1421 obrońców Lwowa, którzy nie ukończyli 18 lat. Spośród nich w listopadzie 1918 roku poległo 114. czytaj więcej

"W moim oddziale Góry Stracenia walczył od pierwszych dni listopada uczeń II kl. gimnazjum, ś.p. Antoni Petrykiewicz, w wieku lat 13. W walce był nieustępliwy. Ciężko ranny pod Persenkówką 23 grudnia 1918 r. , zmarł z ran w szpitalu na Politechnice. Za osobistą odwagę odznaczony został Krzyżem Virtuti Militari. Był to najmłodszy w całej armii kawaler tego najwyższego odznaczenia wojennego" - pisał o nim Abraham.

Petrykiewicz został pochowany w katakumbach na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza