Kiedy po masakrze robotników w Petersburgu w Rosji rozpoczęła się rewolucja, także w Warszawie i całym Królestwie Polskim PPS proklamowała strajk generalny.

Zdjęcie

Rewolucja 1905 r. - strajkujący na ulicach Łodzi /Laski Diffusion /East News
Rewolucja 1905 r. - strajkujący na ulicach Łodzi
/Laski Diffusion /East News

Do robotniczego protestu dołączyli uczniowie. Na Politechnice Warszawskiej odbył się wiec, który rozpoczął strajk powszechny młodzieży szkół średnich Królestwa Polskiego. Na wezwanie organizacji młodzieżowych, a często także spontanicznie, uczniowie opuścili zajęcia.

Akcją strajkową kierowało Koło Delegatów - przedstawicielstwo protestującej młodzieży, w kierownictwie którego był Marian Falski, późniejszy autor "Elementarza".

Reklama

Strajk szkolny prowadzono pod głównymi hasłami powrotu języka polskiego do szkół i polonizacji systemu oświaty. Koło Delegatów postulowało także m.in. zniesienie nadzoru policyjnego nad szkołami, zniesienie ograniczeń wyznaniowych, narodowościowych i stanowych dla uczniów i nauczycieli, likwidację dyskryminacji dziewcząt w szkolnictwie, przyznanie młodzieży prawa do stowarzyszania się oraz wprowadzenie powszechnej, bezpłatnej i obowiązkowej szkoły początkowej.

Postulaty przesłano do carskiego Ministerstwa Oświaty. Żądania uczniów poparli rodzice.

W ciągu miesiąca strajki objęły szkoły średnie w wielu miastach Królestwa, m.in. w Częstochowie, Kaliszu, Kielcach, Łomży, Łodzi, Piotrkowie, Radomiu, Pułtusku, Siedlcach, Suwałkach. Władze carskie zamknęły szkoły i zagroziły młodzieży wydaleniem i "wilczym biletem".

Strajki spowodowały, że rosyjski rząd najpierw uznał zasadność żądań w kwestii obecności języka polskiego w szkołach, a w kwietniu 1905 r. wydał zgodę na wprowadzenie języka polskiego do szkół państwowych.

AS

Artykuł pochodzi z kategorii: Kartka z kalendarza

Więcej na temat:rewolucja 1905